Η 21η Μαρτίου θεωρείται η παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού. Η λέξη προέρχεται από την ιταλική razza δηλαδή ράτσα, άρα φυλή. Ορίζεται ως
η αντίληψη που διακρίνει τους ανθρώπους σε ανώτερους και κατώτερους με
κριτήρια φυλετικά, εθνικά, θρησκευτικά, κοινωνικά ακόμη και βιολογικά
(βλέπε φύλο). Στα διάφορα είδη του ρατσισμού λοιπόν
συγκαταλέγεται ο φυλετικός, ο σεξισμός, ο εθνικός, ο κοινωνικός, ο
τοπικισμός κ.ά. Στο σημερινό άρθρο λοιπόν θα μιλήσουμε για τον ρατσισμό
από μια ψυχο-κοινωνιολογική σκοπιά.

Κατά την διάρκεια της ιστορικής πραγματικότητας ο ρατσισμός έχει ταλανίσει ένα μεγάλο κομμάτι της ανθρωπότητας με διάφορους τρόπους: Η επί αιώνων καταπίεση των γυναικών και των παιδιών που ακόμη και στις μέρες μας συνεχίζεται σε διάφορες χώρες (κλειτοριδεκτομή, λιθοβολισμός γυναικών εξαιτίας βιασμού σε ισλαμικές χώρες, σεξοτουρισμός κ.ά). Οι διάφοροι θρησκευτικοί πόλεμοι είτε με τη μορφή των γνωστών σταυροφοριών είτε με τους σημερινούς τζιχαντιστές και τις επεμβάσεις μεγάλων δυνάμεων στο όνομα της ειρήνης. Η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία έναντι των αυτοχθόνων της νεο – ανακαλυφθείσας Αμερικής. Το «σκλαβεμπόριο» Αφρικανών και η άρνηση αναγνώρισης δικαιωμάτων στις επόμενες γενιές των Αφρο-αμερικανών κατά τον 20 αιώνα στις Η.Π.Α. Το κίνημα της ευγονικής και η απαρχή του ναζισμού επί Χίτλερ. Οι διάφοροι πολιτικοί εμφύλιοι με τους αριστερούς να βασανίζονται, να εξορίζονται και να δολοφονούνται. Η αντίστοιχη καταδίωξη των αντιεπαναστατών στην σοσιαλιστικές χώρες. Η καταδίωξη των ομοφυλόφιλων και οι βιαιοπραγίες εναντίον τους μέχρι και τις μέρες μας. Η ξενοφοβία απέναντι στους μετανάστες με τις γνωστές συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται από σκληρότητα και καταπατούν τα επονομαζόμενα ανθρώπινα δικαιώματα. Δυστυχώς η λίστα είναι μεγάλη αλλά η ουσία βρίσκεται στην εν γένει περιθωριοποίηση και καταδίωξη – ιστορική και σύγχρονη – του διαφορετικού.
Κατά την διάρκεια της ιστορικής πραγματικότητας ο ρατσισμός έχει ταλανίσει ένα μεγάλο κομμάτι της ανθρωπότητας με διάφορους τρόπους: Η επί αιώνων καταπίεση των γυναικών και των παιδιών που ακόμη και στις μέρες μας συνεχίζεται σε διάφορες χώρες (κλειτοριδεκτομή, λιθοβολισμός γυναικών εξαιτίας βιασμού σε ισλαμικές χώρες, σεξοτουρισμός κ.ά). Οι διάφοροι θρησκευτικοί πόλεμοι είτε με τη μορφή των γνωστών σταυροφοριών είτε με τους σημερινούς τζιχαντιστές και τις επεμβάσεις μεγάλων δυνάμεων στο όνομα της ειρήνης. Η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία έναντι των αυτοχθόνων της νεο – ανακαλυφθείσας Αμερικής. Το «σκλαβεμπόριο» Αφρικανών και η άρνηση αναγνώρισης δικαιωμάτων στις επόμενες γενιές των Αφρο-αμερικανών κατά τον 20 αιώνα στις Η.Π.Α. Το κίνημα της ευγονικής και η απαρχή του ναζισμού επί Χίτλερ. Οι διάφοροι πολιτικοί εμφύλιοι με τους αριστερούς να βασανίζονται, να εξορίζονται και να δολοφονούνται. Η αντίστοιχη καταδίωξη των αντιεπαναστατών στην σοσιαλιστικές χώρες. Η καταδίωξη των ομοφυλόφιλων και οι βιαιοπραγίες εναντίον τους μέχρι και τις μέρες μας. Η ξενοφοβία απέναντι στους μετανάστες με τις γνωστές συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται από σκληρότητα και καταπατούν τα επονομαζόμενα ανθρώπινα δικαιώματα. Δυστυχώς η λίστα είναι μεγάλη αλλά η ουσία βρίσκεται στην εν γένει περιθωριοποίηση και καταδίωξη – ιστορική και σύγχρονη – του διαφορετικού.






