Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΤΟ ΑΡΜΑ ΤΗΣ ΠΥΛΗΣ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ. ΤΗΝ ΚΑΤΣΑΜΕ ΤΗΝ ΒΑΡΚΑ

-ΜΕΡΚΕΛ : ΠΡΑΚΑΛΟΥΘΕΊΤΕ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΜΟΥ?
-ΟΜΠΑΜΑ :  ΟΧΙ ΣΚΟΠΙΜΑ , ΤΥΧΑΙΑ ΠΕΡΝΑΓΕ ΑΠΟ ΠΑΝΩ  Ο ΔΟΡΥΦΟΡΟΣ

Το μέλλον της Ευρώπης βρίσκεται πλέον ολοκληρωτικά στα χέρια της Γερμανίας, αναφέρει σε εκτενές δημοσίευμά του το Reuters. Όπως αποκαλύπτει, η Γερμανίδα καγκελάριος έχει δημιουργήσει ένα δίκτυο δικών της ανθρώπων με θέσεις κλειδιά στην Ε.Ε. που προωθούν με σθένος τα εμπορικά και οικονομικά συμφέροντα του Βερολίνου και διαμορφώνουν το μέλλον της Ένωσης. 

Το δημοσίευμα κατέβηκε άρον - άρον απο την ιστοσελίδα, ενόψει της Ευρωπαικής Συνόδου Κορυφής  που πραγματοποιείται σήμερα και αύριο στις Βρυξέλες, όπου ο δικός μας είχε και προσωπική συνάντηση μαζύ της.... αμφιβάλλει κανείς για να πάρει οδηγίες? 

΄Οταν θα επιστρέψει θαρχίσουν τα όργανα και ο σωθείς σωθήτω.

Εν τω  μεταξύ αναμένεται προφυλάκιση του ΓΙΑΝΝΟΥ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, μετά από Πόρισμα «φωτιά» του ΣΔΟΕ για την περιουσιακή κατάσταση του πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας  που αναμένεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να διαβιβαστεί ύστερα απο ελέγχους του ΣΔΟΕ, την ερχόμενη Τρίτη στους εισαγγελείς διαφθοράς. 

Πηγή : http://www.iefimerida.gr/node/127632#ixzz2ifehzZoG

Περνάμε πλέον σε μια καινούργια φάση ενοχοποίησης των "πολιτικών παλαιάς κοπής" για να σωθούν οι τωρινοί "υπόδουλοι" των ολιγαρχών της Τρόικας και των Μνημονίων. 

Το "δόγμα του ΣΟΚ" στην Ελλάδα θα δημιουργεί  μέχρι εξαντλήσεως του λαού, νέους δρόμους απόγνωσης, φτώχειας  και οργής με ελπίδα που απλά θα καλλιεργείται για τους αφελείς και αλλοπαρμένους. 

Η επικράτηση της Γερμανίας για την αυστηρή δημοσιονομική προσαρμογή των κρατών μελών, είναι δεδομένη. 

Καμμιά ελπίδα για τους μελλοθάνατους. Δυστυχώς η "Οκτωβριανή επανάσταση"  αργεί ακόμη για την χώρας μας, καθώς καταπίνουμε τα πάντα που απαιτεί η νέα τάξη πολιτικών  και κανένας ΄Ελληνας και καμμιά Ελληνίδα δεν αντιδρά, παθητικοποιημένοι όλοι  στην μίζερη καθημερινότητα που έχουν οι ίδιοι  φτιάξει μέσα τους, φοβούμενοι μήπως χάσουν το σπίτι, το αμάξι, το κινητό, το i-pod, τις καταθέσεις,  ή την καινούργια ΤV Plasma.

΄Ολα αυτα και πολλά άλλα, τάχουν ήδη χάσει και δeν το ξέρουν, ενώ   σύντομα θα χάσουν την όποια αξιοπρέπεια ή δύναμη ψυχής διαθέτουν για αγώνα, αφού ο κόσμος των ψευδαισθήσεων τέλειωσε απότομα πλήν όμως  οι οδύνες τους όλα δείχνουν ότι θα μας ακολουθούν πολλά πολλά χρόνια. 

ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ

Γράφει ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Από το 2008 με το κάψιμο της Ολυμπίας, της Πελοποννήσου και της Αθήνας έως σήμερα η χώρα υφίσταται μια συνεχή αποσταθεροποίηση. Αυτή έχει πολλούς υποκινητές, παίρνει διάφορες μορφές και φθάνει σε πολλά επίπεδα συγκρούσεων και έντασης. Ένα από αυτά είναι οι …. πιλοταρισμένες δολοφονίες και πυρπολήσεις.
 

Δυστυχώς οι άνθρωποι των θεσμών παρουσιάσθηκαν και παρουσιάζονται ανεπαρκείς στην πρόληψη, αποτροπή και διαχείριση αυτών των έκτακτων συνθηκών.
 

Η κρίση της χώρας προήλθε από την κρίση της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ και της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Είναι κρίση Πολιτική.

Η στιγμιαία μετατροπή ολιγάριθμων δεξιών και αριστερών ομάδων – πολλές φορές χρησιμοποίησα την λέξη γιάφκες – σε μαζικά πολιτικά κόμματα, χωρίς να είναι πολιτικά κόμματα, είναι έκφραση μιας μπλοκαρισμένης, παθολογικής παρά ελεύθερης, υγιούς και φυσιολογικής δημοκρατίας.
Ένα παράδειγμα αυτής της παθολογίας είναι η Χρυσή Αυγή. Η ατιμωρησία και συντήρηση των μιζοκομμάτων,είναι άλλο σύμπτωμα αυτής της πολιτικής παθολογίας. Έχω μιλήσει και γράψει για αυτά.
 

Μελετήστε όμως την προσχεδιασμένη αρχικά, προβολή της Χρυσής Αυγής και την επισημοποίηση της από την τηλεκρατία και θα βγάλετε πολλά συμπεράσματα. Π.χ. το επεισόδιο στην Πλατεία Χαλανδρίου και την προβολή του από την παρούσα εκεί τηλεκρατία. Πώς ήξεραν τι θα συμβεί; Οι Εισαγγελείς θα πρέπει να μελετήσουν αυτήν την περίοδο. Πολύ περισσότερο όμως, αυτά είναι ζητήματα μιας ελεύθερης, αληθινά Δημοκρατικής, Πολιτικής συζήτησης η οποία απουσιάζει από την χώρα.
Η Χρυσή Αυγή και όχι μόνον αυτή είναι τα προϊόντα, τα πιλοταρισμένα δημιουργήματα μιας εξαρτημένης από τους ξένους και τις τοπικές μαφίες μπλοκαρισμένης και ελεγχόμενης εξωθεσμικά Δημοκρατίας.
Η πολιτική επιστήμη χρειάζεται άλλα εργαλεία για να αναλύσει αυτά τα φαινόμενα που κινούνται εκτός μιας φυσιολογικής πολιτικής και θεσμικής δημοκρατικής σφαίρας.
Οι γενεσιουργικές δομές, τα αίτια αυτών των ξαφνικών «πολιτικών» προϊόντων δεν είναι μόνο η Κρίση. Είναι το αποτυχημένο, εκφυλισμένο και κακιστοκρατικό, δεξιοαριστερό πολιτικό προσωπικό,τα λόμπυ συμφερόντων, η τηλεκρατία, ο τηλεφασισμός, οι μηχανισμοί εξάρτησης της χώρας από τους ξένους.
Αυτές είναι οι δομές του νεοφασισμού που ως κατηγορία και ανάλυση διαφέρει από τον φασισμό. Αυτό λέει η Επιστήμη και η Ιστορία του Τόπου μας.
Θα μπορούσαν τα Πανεπιστήμια αλλά και νέα, αληθινά δημοκρατικά, κινήματα νεολαίας, γιατί τα παλιά μορφώματα είναι καθεστωτικά και συντηρητικά, να ανοίξουν αυτήν την συζήτηση στα Πανεπιστήμια και στις Πόλεις.
Οι εξαρτημένες, ολοκληρωτικές,ιδιόμορφες, νεοφασιστικές δομές, η πολιτιστική χούντα της μεταπολίτευσης,δημιούργησαν την Χρυσή Αυγή για πολλούς λόγους και την χειραγωγούν για άλλους τόσους.
Την δημιούργησαν οι πλέον αντιδημοκρατικές ομάδες και μηχανισμοί της μεταπολίτευσης για να παρουσιασθούν,να επανανομιμοποιηθούν ως δημοκράτες.
Θέλουν να παραχαράξουν, να συσκοτίσουν την ιστορική πολιτική διαλεκτική που διαμορφώνει και καθορίζει τις πολιτικές ταυτότητες.
Όταν η ιστορία είπε, αποκάλυψε ότι δεν είναι δημοκράτες, αυτοί άρχισαν την επιχείρηση επανανομιμοποίησης τους με το: Εμείς είμαστε δημοκράτες, αντιφασίστες, η Χρυσή Αυγή οι φασίστες, οι αντιδημοκράτες. Έφτασαν να καθορίζονται ως δημοκράτες σε σχέση με την Χρυσή Αυγή. Διαφορετικά δεν μπορούν να παρουσιασθούν, να εμφανισθούν ως δημοκράτες. Προκαλούν τον γέλωτα, την περιφρόνηση και την οργή. Για αυτό την έχουν ανάγκη,υπαρξιακή ανάγκη.
Την δημιούργησαν για να συκοφαντήσουν τον Ελληνισμό και την Ελληνικότητα εδώ, στην Ευρώπη, Διεθνώς. Ελληνικότητα ίσον Χρυσή Αυγή. Πολλά μάλιστα παπαγαλάκια, απόγονοι και συνεχιστές αποικιοκρατικών, ναζιστικών και ληστρικών ομάδων εκτός Ελλάδος συγχρονίστηκαν μαζί τους.
Την δημιούργησαν για να καλύψουν τον δεξιοαριστερό Κεμαλοφασισμό τους. Αυτήν την μεταπολιτευτική ευλογιά που κατέλαβε τους εκπαιδευτικούς και τους πολιτικούς θεσμούς. Αποτέλεσε τον νέο μηχανισμό γεωπολιτικής και γεωπολιτισμικής εξάρτησης της χώρας. Ένα μέρος του ανθρώπινου υλικού, του προσωπικού που στρατολογήθηκε ήταν «αριστερό»,«σοσιαλιστικό», «κομμουνιστικό». Οι μεν λατρεύουν τον Κεμάλ. Οι δε τον Χίτλερ. Έχουμε δηλώσεις λατρείας προς τον Κεμάλ αρχηγών «κεντροαριστερών κομμάτων» εκτός από τα προσκυνήματα.
Δυστυχώς για όλους αυτούς ο κριτής είναι η ιστορία.
 

Μετά το τέλος του αποσταθεροποιητικού κύκλου με χειραγώγηση και χρήση της Χρυσής Αυγής μια φυσιολογική, υγιής ιστορική, πολιτική, δημοκρατική διαλεκτική, επαναφέρει ως πρώτο θέμα στην Δημόσια Πολιτική ημερήσια διάταξη, τις ευθύνες και τις ενοχές αυτού του κακιστοκρατικού πολιτικού προσωπικού που προκάλεσε τόσο κακό στον τόπο και τους ανθρώπους του. Το ιστορικό αίτημα της τιμωρίας τους.
Οι Έλληνες Πολίτες δεν Ξεχνούν.
Η Πολιτική Μορφωτική Αναγέννηση της χώρας και ο επανασχεδιασμός της απαιτεί τον εξοστρακισμό τους, την ΚΑΘΑΡΣΗ. ΑΡΚΕΤΑ.

Aναδημοσίευση απο olympia.gr

ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΚΛΑΒΟΙ ΡΑΓ(Ι)ΑΔΕΣ

ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΣΤΟ RIO DE JANEIRO

Η δουλεία στην αρχαιότητα και τη φεουδαρχία στηρίζονταν στην ΑΠΌΛΥΤΗ εκμετάλλευση καταναγκαστικής εργασίας. Οι σκλάβοι σύμφωνα με τους Ρωμαίους,  είχαν υποβιβαστεί στην κατάσταση κινητής περιουσίας, σε ομιλούντα εργαλεία (instrumentum vocale).

Έτσι οι σκλάβοι βρίσκονταν στο απόλυτο έλεος του αφέντη τους, που μπορούσε να τους δέρνει, να τους βιάζει, να τους βασανίζει, ακόμα και να τους σκοτώνει.

Αυτή η ακραία υποταγή μιας ομάδας ανθρώπων σε μια άλλη, είχε σαν προϋπόθεση τη στρατιωτική ισχύ της Ελληνικής πόλης-κράτους και της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, αφού  τους έδινε τη δυνατότητα να εφοδιάζονται συνεχώς με σκλάβους.

Ο αγρότης στη φεουδαρχία, αν και τυπικά είχε μεγαλύτερα δικαιώματα και έλεγχο σε κάποιο κομμάτι γης, ήταν υποταγμένος στη στρατιωτική και δικαστική εξουσία του άρχοντα. Αυτή η εξουσία εξανάγκαζε τον αγρότη να εργάζεται για τον άρχοντα, κάνοντας καταναγκαστική εργασία, είτε δουλεύοντας μέρος της βδομάδας στα κτήματα του άρχοντα, είτε δίνοντας του μέρος της παραγωγής του.

Η φύση της εκμετάλλευσης σε αυτές τις κοινωνίες  είχε την αντανάκλασή της στην ιεραρχική οργάνωση και τη διαίρεση του πληθυσμού σε νομικά άνισες ομάδες - τους πολίτες και τους σκλάβους στην κλασική αρχαιότητα (στην πραγματικότητα ακόμα και οι ίδιοι οι πολίτες ήταν διαιρεμένοι σε πλούσιους και φτωχούς), και τις μεσαιωνικές τάξεις στην Ευρώπη.

Ο κανόνας στις προ-καπιταλιστικές κοινωνίες ( δεν φαίνεται όμως να υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές με το σήμερα)  ήταν η εμφανής,   συστηματική, νομικά επιβεβλημένη ανισότητα (τριλογία).  

Οι ιδεολόγοι το δεχόντουσαν σαν δεδομένο και έτειναν να θεωρούν την κοινωνία βασισμένη σ’ έναν καταμερισμό εργασίας στον οποίο ακόμα και ο πλέον ταπεινός είχε την πρέπουσα θέση.

Το κλασικό δυτικό πρότυπο αυτής της  τριλογίας είναι «Η Πολιτεία» του Πλάτωνα, με την ιεραρχία από Φύλακες, Πολεμιστές και Εργάτες.

Ένα παράδειγμα για την τριλογία αυτή  διδάσκει ο  μεγάλος  Άραβας  φιλόσοφος  του Μεσαίωνα, Ιμπν Καλντούν:

« Ο κόσμος είναι ένας κήπος του οποίου ο φράκτης είναι η δυναστεία. Η δυναστεία είναι μια εξουσία διαμέσου της οποίας η ζωή αποκτά το κατάλληλο περιεχόμενο».

«Το κατάλληλο περιεχόμενο καθορίζεται από τον ηγεμόνα. Ο ηγεμόνας είναι ένας θεσμός που στηρίζεται στους στρατιώτες. Οι στρατιώτες είναι βοηθοί, που συντηρούνται χάρη στο χρήμα. Το χρήμα είναι η τροφή που παράγεται από τους υπηκόους».

«Οι υπήκοοι είναι υπηρέτες που προστατεύονται από τη δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη είναι το καλό μέσα από το οποίο ο κόσμος συνεχίζει την ύπαρξή του. Ο κόσμος είναι ένας κήπος!»

΄Ενας κήπος όπου ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ, σαν  προϊόν της δουλείας και του ιμπεριαλισμού, δεν έπρεπε να είχε θέση. Δυστυχώς συμβαίνει και πάλι σήμερα στην κατακερματισμένη  ελληνική κοινωνία  το ακριβώς αντίθετο. Ενστερνιζόμενος μάλιστα ακόμη και  θρησκευτικές πεποιθήσεις[1] , οι οποίες γίνονται αποδεκτές από μεγάλες μάζες των Ελλήνων, γιατί παρέχουν μια «φαντασιακή λύση» πραγματικών αντιθέσεων,  προσπαθεί να χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα του αστικού συστήματος εναντίον του, με προφανείς στόχους. Την εδραίωσή του στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Η θρησκεία ευαγγελίζεται την εξαφάνιση όλων των κακών αυτού του κόσμου σε έναν ουράνιο, μετά θάνατον, κόσμο. Η δύναμή της βρίσκεται στο ότι αναγνωρίζει την ύπαρξη καταπίεσης και βασάνων, αν και η λύση που δίνει είναι ψευδής. Ο ρατσισμός προσφέρει στους «λευκούς εργάτες»  τη ψευδαίσθηση ότι είναι τμήμα μιας κυρίαρχης ενότητας. Σε στιγμές κρίσης, προσφέρει επίσης εξιλαστήρια θύματα: την καταπιεζόμενη ομάδα (συνήθως μετανάστες).

Ο ρατσισμός έτσι δίνει στους «λευκούς εργάτες» μια ιδιαίτερη ταυτότητα, ένα ενοποιητικό στοιχείο με τους «λευκούς καπιταλιστές».

Έχουμε εδώ λοιπόν, μια περίπτωση “φαντασιακής κοινότητας” όπως υποστηρίζει  και ο Benedict Anderson[2]  

« Το έθνος,  είναι μια “φαντασιακή πολιτική κοινότητα": “ανεξάρτητα από την πραγματική ανισότητα και εκμετάλλευση που κυριαρχεί στο εσωτερικό του, το έθνος γίνεται αντιληπτό σαν μια βαθιά οριζόντια συντροφικότητα. Η καπιταλιστική κυριαρχία δεν αναβλύζει αυτόματα -πρέπει να οργανωθεί δραστήρια».  

Ένα χρήσιμο όπλο σ’ αυτή την κατεύθυνση είναι η προώθηση του ρατσισμού. Οι αστοί δεν διστάζουν να καταφεύγουν σ’ αυτό: Ο Τζώρτζ Μπους κυνικά χρησιμοποίησε τον ρατσισμό για να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές του 1988 στις ΗΠΑ.

Ο σημερινός πρωθυπουργός ενδέχεται να κάνει το ίδιο.

Ο ρατσισμός δεν είναι βέβαια μια απλή συνωμοσία των αφεντικών, όμως οι καπιταλιστές συχνά καταφεύγουν στο ρατσισμό για να διασπάσουν την εργατική τάξη.

Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ, ΛΟΙΠΟΝ, εξυπηρετεί τη διατήρηση του καπιταλισμού. Υπάρχει, επομένως, προς το συμφέρον  και ΜΟΝΟ της αστικής τάξης.

Μόνο η κοινωνική ανάπτυξη και πάλη μπορεί να ξεριζώσουν την ιδέα του και το κενό περιεχόμενό του, στην εργατική τάξη.

---

[1] Ο Μαρξ μας δίνει τον τρόπο να κατανοήσουμε με ποιον ακριβώς τρόπο λειτουργεί αυτή η διαδικασία στο περίφημο απόσπασμα από την Εισαγωγή του 1843 στο βιβλίο του «Συμβολή στην Κριτική της Φιλοσοφίας του Δικαίου του Χέγκελ»:

«Η θρησκευτική αθλιότητα είναι την ίδια στιγμή η έκφραση της πραγματικής αθλιότητας και ταυτόχρονα η διαμαρτυρία ενάντια στην πραγματική αθλιότητα. Η θρησκεία είναι ο αναστεναγμός του καταπιεσμένου, η καρδιά ενός άκαρδου κόσμου, το πνεύμα καταστάσεων όπου το πνεύμα έχει εκλείψει. Είναι το όπιο του λαού».

[2] lmagined Communities -  Φαντασιακές κοινότητες- εκδόσεις Νεφέλη 1997

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ. ΕΙΝΑΙ ΠΕΙΝΑ ΜΕ ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ

Ουρές για μια κουταλιά (ΔΩΡΕΑΝ) στραπατσάδα  στη Θεσσαλονίκη!

Το αδιαχώρητο επικρατεί στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης, καθώς ο κόσμος έχει σχηματίσει ουρές για ένα πιάτο φαγητό, στη γιορτή Αρχιμαγείρων που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Την ανοικτή εκδήλωση γαστρονομίας, διοργανώνει ο Δήμος Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με τη Λέσχη Αρχιμαγείρων - Ζαχαροπλαστών Βορείου Ελλάδος στον αύλειο χώρο του Δημαρχείου στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Αρχιμαγείρων και προσφέρονται στον κόσμο πιάτα με λουκάνικα και αυγά.

  

ΠΗΓΗ : www.Seleo.gr News  

΄Οπως δήλωσαν ορισμένοι απο τους σιτισθέντες, δεν είχε σπρωξίματα , το φαγητό ήταν πολύ καλό, αλλά δεν είχαν κουτάλια. 

ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΟΣΕΚΤΑ

1. ΤΟΜΗ : ερώτηση καταπέλτη κατέθεσε ο ανεξάρτητος βουλευτής Αχαίας, Νίκος Νικολόπουλος για το ομιχλώδες τοπίο γύρω απο το τραπεζικό δάνειο των 10 εκ. ευρώ, δίχως ποτέ να γίνουν γνωστοί οι όροι του,   που πήρε η γνωστή εκδοτική εταιρία Πήγασος, συμφερόντων κ. Μπόμπολα. Ρωτά μάλιστα αν δυνδέεται με την συμμετοχή του Πήγασου στο MEGA, ενώ επισημαίνει ότι και ο ΔΟΛ (αμφοτεροι είναι μέτοχοι στο κανάλι) καλύπτει με ευκολία την δική του συμμετχοή των 15,1 εκ. ευρώ , την ώρα που προχωρά σε απολύσεις και καθυστερεί τα δεδουλευμένα στους εργαζόμενους.

2. Κ. Σημίτης (πρώην) : "Ο Σαμαράς και ο Στουρνάρας κάνουν καλή δουλειά"

3. Σίμος Κεδίκογλου (νύν) : " Απαράδεκτη η δήλωση Τσίπρα ότι θα σκίσει το μνημόνιο"

4. Π. Κωστόπουλος  (φτωχούλης) : Δεν νομίζω ότι οι τραγουδίστριες πρέπει να ντύνονται σαν ξέκωλα.

5. Κ. Γεωργίου (εικαστικός) : έχετε δεί ποτέ αρπακτικό να παρατάει το λαιμό του θυματός του λόγω τύψεων. Πιστεύετε ότι θα μας λυπηθούν οι δανειστές?

6. ΒΟΥΛΗ (υπάρχει ) : ερώτηση στον Υπουργό Εργασίας, αλλά   και  Δικαιοσύνης ( Βρούτση και Αθανασίου αντίστοιχα) για την απόλυση δεκάδων εργαζομένων απο τους βρεφονηπιακούς σταθμούς του ΟΑΕΔ, έκαναν οι βουλευτές του ΚΚΕ , Κατσώτης, Κανέλλη, Καραθανασόπουλος, Κων/νίδης, Λαμπρούλης και Μωραίτης.  

7. Α. Κορέτζελο ( πρόεδρος εργαζομένων ΛΑΡΚΟ) : απειλούν την ζωή μου για να σωπάσω!

8. Κ. Μητσοτάκης (πρώην) : Θέλω να πεθάνω όρθιος

9. ΑΠΑΙΧΤΟ : κυκλοφόρησαν εικόνες που δείχνουν Γερμανούς  εργάτες να υποδέχονται στα ναυπηγεία με τιμές ήρωα και ελληνικές σημαίες τον Ωνάση, την εποχή που βοηθούσε να πάρει ξανά μπροστά η βιομηχανία τους, δίνοντας παραγγελία για 30 τάνκερ - μαμούθ.

10. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ : Ξημερώματα Κυριακής  20 Οκτωβρίου κατέσφαξαν άστεγο στην Κυψέλη, με πολλαπλές μαχαιριές.

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ STAR SYSTEM ΝΑ ΛΥΠΑΣΑΙ, ΟΧΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Έβγαλε φωτογραφίες αξύριστος και προβληματισμένος. Μας είπε πόσο δυστυχής είναι "που τα έχασε όλα". Σχεδόν τον λυπηθήκαμε. ΄Ομως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ακόμα και το μάρκετινγκ έχει το όριο του...

Μιλάμε για τον πρώην εκδότη και νυν παρουσιαστή του ΑΝΤ1 Πέτρο Κωστόπουλο.

Τον άνθρωπο που ενώ δεν έχει πληρώσει τις υποχρεώσεις του και χρωστάει σε εργαζόμενους και Κράτος,  κάθε βράδυ γυρίζει στο πανάκριβο στέκι του Ψυχικού Albion, τρώει και πίνει ακριβά και...

καπνίζει πανάκριβα πούρα.

Ο "φτωχούλης του Θεού" μάλιστα παρά την πτώχευσή του εξακολουθεί να έχει τρία παιδιά στο Κολλέγιο Αθηνών, να ταξιδεύει για να δει την αγαπημένη του ομάδα στο εξωτερικό και γενικότερα ξοδεύει αβέρτα. Αυτά για την ιστορία και τις "δήθεν" εξομολογήσεις περί φτώχειας.

Δηλαδή, όλα καλά ! Οι ταλιάτες μου στο Albion, το κρασάκι μου το μπαρόλο, τα κουβανέζικα τα πούρα, τα παιδάκια στο αμερικάνικο κολλέγιο (κόστος 12.500 ευρώ ανά παιδί ανά έτος) κλπ κλπ

Και οι εργαζόμενοι απλήρωτοι και πειναλέοι, με ελπίδα τους δικηγόρους και το εντυπωσιακής ταχύτητας δικαϊκό μας σύστημα !!!

Πηγή : http://planet-greece.blogspot.com/

ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ : Πληθώρα εργαζομένων ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΊΖΟΥΝ τα ίδια και χειρότερα προβλήματα με πρώην εργοδότες και δικαστήρια (πχ ΕΚΔΟΣΕΙΣ  ΛΥΜΠΕΡΗ, ALTER κλπ). Δυστυχώς οι  νομικές  και φορολογικές ευθύνες δεν είναι ποτέ ίδιες στην Ελλάδα. 

Διαφέρουν πιθανώς .......ανάλογα σε ποιά "ομάδα" ανήκεις.  

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ

Η Δημοκρατία μας έχει κατά κόρον γραφτεί είναι ένα ψέμα. Από το 2011 και μετά την ολοκληρωτική δέσμευση της Ελλάδας στην μνημονιακή καταπίεση και κουλτούρα, η ολιγαρχία του τόπου που ανέβαζε και κατέβαζε κυβερνήσεις, πέταξε κάθε μάσκα και έδειξε το πραγματικό και φρικαλέο πρόσωπο της,  στον λαό.

Φυσικά δεν σταμάτησε ποτέ την κοροϊδία του ελληνικού λαού, ούτε θα σταματήσει σήμερα.

Οι προηγούμενες γενιές  που πάλεψαν ανούσια και δίχως στοχοποιημένη πολιτική ,  αλλά μόνο  συμφεροντολογική (διάβαζε ρουσφέτι ) κατεύθυνση,  δεν μπόρεσαν να κερδίσουν σε καμμία περίπτωση την ελευθερία. Αντίθετα ένας υποταγμένος στο πολιτικό σύστημα  κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός και όχι επαναστατικός, όπως τον περιέγραψε ο Μ. Μπακούνιν, έβαλε το λιθαράκι του ως  τρίτος πόλος υποταγής των μαζών. Ο πρώτος πόλος είναι φυσικά η θρησκεία και ακολουθούν τα ελεγχόμενα ΜΜΕ ( έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος).

Ήξεραν  όμως όλοι  πολύ καλά ότι η δημοκρατία αργά ή γρήγορα οδηγεί στον πόλεμο (εσωτερικό – εξωτερικό) και την δικτατορία, γιατί απλούστατα την είχαν βιώσει. Τότε  δυστυχώς η δημοκρατία γίνεται πιο επιθυμητή στις μάζες των πολιτών  και διαιωνίζει την ανθρώπινη τυρρανία στην απαίτηση για μια ψευδή - κίβδηλη ελευθερία.

Ο πόλεμος στη δικτατορία είναι ταυτόχρονα και  πόλεμος στη δημοκρατία.

Δυστυχώς  οι  σημερινές πρακτικές  και  οπτικές της ελευθερίας και ισότητας, αδυνατούν να πραγματώσουν οτιδήποτε στην σημερινή πολιτική ζούγκλα. Δυστυχώς ο επαναστατικός τρόμος ξυπνά τα χειρότερα συναισθήματα μίσους και εκδίκησης και το μοναδικό του αποτέλεσμα είναι ότι δυσφημεί τον κοινωνικό μετασχηματισμό στα μάτια μεγάλης μάζας του πληθυσμού και ιδίως των όποιων εργαζομένων παραμείνουν στην πατρίδα μας.

Είναι γελοίο να ζητούμε από το κράτος σήμερα την καταστολή του φασισμού, αφού ο τελευταίος είναι πασίγνωστο ότι είναι ένα δημιούργημα της κυβέρνησης και της μπουρζουαζίας των οικογενειών που  ελέγχουν τα πάντα στην Ελλάδα, έστω με την βοήθεια της Τρόικας και των Βρυξελλών. . 

Και όταν λέμε τα πάντα το εννοούμε.

Εκτός όμως των υλικών αξιών, κυριαρχούν δυστυχώς πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις και βεβαίως στις αποφάσεις των πολιτών. Με βαρύ οπλισμό τα ΜΜΕ και το δαιδαλώδες INTERNET, έχουν αναπτύξει  πλήρη  φιλοσοφία σκέψης και νοοτροπιών. Σε μια παλιότερη έρευνα οι περισσότεροι νέοι θα έδιναν τα πάντα για να μην χάσουν το κινητό τους. Αντίθετα τους απωθεί η οργάνωση, ο αγώνας και γενικά κάθε «ζωτική» δυσκολία.  Θαυμάζουν τους λίγους επιτυχημένους, μολονότι ξέρουν ότι η επιτυχία στην Ελλάδα σημαίνει «ρουσφέτι»,  πολιτικό προφίλ, γονείς οργανωμένοι πολιτικά ή οικογενειακά εισοδήματα διαρκούς απόδοσης.

Οι κυβερνήσεις που λυμαίνονται  σήμερα την εργατική τάξη σε Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία, δεν διαφέρουν σε τίποτε από την δική μας. Οι λαοί δεν έχουν τίποτε να περιμένουν από δαύτους, παρά μόνο συνεχή εξαθλίωση και βαθιά φτώχεια.

Δεν μπορούν όμως να αντιδράσουν δυναμικά, αφού δεν έχουν ούτε συλλογική συνείδηση για κάτι τέτοιο, ούτε διάθεση σύγκρουσης. Αποσβολωμένοι από την πλήρη εφαρμογή του Δόγματος του ΣΟΚ σε ολόκληρη σχεδόν την Νότια Ευρώπη και παρά τις όποιες μεγάλες κινητοποιήσεις, δεν μπορούν να συγχρονιστούν ρολόγια αντίδρασης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το σοσιαλιστικό μόρφωμα απέτυχε παταγωδώς και καθώς καταρρέει παρασύρει μαζί του κάθε προοδευτική ιδεολογία  και επαναστατική κουλτούρα των εργαζομένων.

Καθώς όμως η ανεργία αυξάνεται και η θεσμική παρέμβαση του κράτους σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας ( παιδεία, υγεία, ηλεκτρισμός, νερό, μεταφορές, φυσικοί πόροι  κλπ) μειώνεται προς όφελος  των κεφαλαιοκρατών και μεγάλων εταιριών,  παραμένει ανοιχτό και το θέμα της σύγκρουσης της φτωχοποιημένης κουλτούρας   για την αλλαγή και το μετασχηματισμό των κοινωνιών με άξονα τον πλήρη σεβασμό και ικανοποίηση των αναγκών  κάθε  λαού.

Ένα αόρατο ταξικό τοίχος χωρίζει την Ανατολική από την Δυτική Γερμανία[1], αλλά το ίδιο το τοίχος ουδέποτε έπεσε. Απλά μεταφέρθηκε νοτιότερα  και αυτή την στιγμή χωρίζει όπως και παλιότερα, τον πλούσιο και εξευγενισμένο Βορρά με τον πληβείο Νότο της Ευρώπης.

Το ιστορικό παράδειγμα θεμελίωσης αρχών για την ανατροπή, του Μ. Μπακούνιν[2] είναι χαρακτηριστικό:

Η Α’ Διεθνής των Εργατών συγκροτήθηκε, στο Λονδίνο, κατά τη συνάντηση του Sant-Martin’s Hall στις 29 Σεπτεμβρίου 1864. Το πρώτο Συνέδριό της έγινε στην Γενεύη από της 3 έως 8 Σεπτεμβρίου 1866. Απουσία του Μαρξ, η επιρροή των Γάλλων είναι κυρίαρχη. Oι τελευταίοι βλέπουν στην εξάπλωση της αμοιβαιότητας (mutuellisme) το «κλειδί» για τη εργατική χειραφέτηση, επιδιώκουν να θεμελιώσουν την αλλαγή με την οργάνωση ενός συστήματος αμοιβαίας και δωρεάν πίστωσης, αρνούνται να καταστρέψουν την υπάρχουσα κοινωνία με απεργίες ή την επανάσταση, αλλά θέλουν μόνο να την μεταρρυθμίσουν.

Ο Μπακούνιν προσχώρησε το 1868, ενώ τον ίδιο χρόνο το Σεπτέμβριο σε συνέδριο που  πραγματοποιήθηκε στη Βέρνη και παρά την ήττα των ριζοσπαστικών επαναστατικών ιδεών του, προτείνει στους φίλους του μαζικά να μπουν στην Διεθνή. Περίπου 30 τον ακολούθησαν και ίδρυσαν την Διεθνή Συμμαχία της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Μερικές από τις κορυφαίες  ιδεολογικές και πολιτικές τοποθετήσεις της οποίας, ήταν :

1.     Ζητά την κατάργηση της  λατρείας των θρησκειών.

2.     Απαιτεί την πολιτική, οικονομική και κοινωνική ισό­τητα όλων των ανθρώπων και από τα δυο φύλα.

3.     Διεκδικεί το δικαίωμα όλων των παιδιών στη μόρφω­ση και στην εκπαίδευση για κάθε τομέα του πολιτισμού και της εργασίας.

4.     Αρνείται κάθε πολιτική δράση που δεν έχει σαν  άμε­σο στόχο το θρίαμβο της  υπόθεσης των εργαζομένων ενά­ντια στο Κεφάλαιο.

5.     Διακηρύσσει ότι τα πολιτικά και εξουσιαστικά Κράτη που υπάρχουν σήμερα πρέπει να διαλυθούν μέσα σε μια οικουμενική ένωση ελεύθερων συνεταιρισμών, αγροτικών και βιομηχανικών.

6.     Τονίζει ότι, καθώς  το κοινωνικό ζήτημα δεν μπορεί να λυθεί οριστικά και πραγματικά παρά μονάχα στη βάση της  διεθνούς  αλληλεγγύης  των εργαζομένων όλων των χωρών, η Συμμαχία απορρίπτει κάθε πολιτική που στηρίζεται στο λεγόμενο πατριωτισμό και στην αντιπαράθεση των εθνών.

7.     Υποστηρίζει την ελεύθερη συνένωση όλων των τοπι­κών οργανώσεων σε οικουμενικό επίπεδο.

Ο αναγνώστης άσχετα απο πολιτική τοποθέτηση,  μπορεί εύκολα να βρει σημαντικές ομοιότητες του τότε με το τώρα, όπως και επίσης και διαφορές.

Δίχως όμως  τη φιλελεύθερη και αναρχική σκέψη των σημερινών «Μπακούνιν»  δεν μπορεί να  υπάρξει διέξοδος στο εργατικό κίνημα και στην φιλελευθεροποίηση των  κοινωνιών. 

Η σκλαβιά και η υποταγή θα συνεχίσουν να αποτελούν "συστημικό" καθεστώς, μια μικρογραφία των σκούρων γυαλιών που εμποδίζουν την σκέψη μας για την αλήθεια ενάντια στον εθνικολαικισμό  και τον καπιταλισμό. 

---

[1] Άρης Χατζηστεφάνου

[2] Μ. ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ – ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΌΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ ΟΛΩΝ – ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΙΝΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ – ΑΘΗΝΑ 2009

ΦΟΒΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ (ΟΣΩΝ ΑΚΟΜΗ ΕΧΟΥΝ)

Του Σταμάτη Ζαχαρού

Τις τελευταίες ημέρες παρατηρείται μια συντονισμένη επίθεση κατά του τραπεζικού συστήματος και ουσιαστικά της ίδιας της χώρας. Διάφοροι «κύκλοι», θεσμικοί και εξωθεσμικοί, διαρρέουν σενάρια στη βάση των οποίων επιχειρείται να θεωρηθούν επισφαλείς οι ελληνικές τράπεζες.

Πρέπει ωστόσο να μπει ένα άμεσο τέλος στη φημολογία πριν ουσιαστικά αποτελέσει από μόνη της την αιτία της κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος.

 

Μπορεί κανείς να θεωρήσει ότι είναι φυσικό να υπάρχει ανησυχία σχετικά με τις καταθέσεις και στην Ελλάδα μετά το «πείραμα» της Κύπρου. Ωστόσο ο τρόπος που υποδαυλίζεται αυτή η ανησυχία μέσω δηλώσεων, διαρροών και δημοσιευμάτων, υποδεικνύει περισσότερο προς μια επιλογή που κινείται βάσει σχεδίου.

Δεν έχει περάσει όμως καιρός από την περίοδο που σύσσωμη η τρόικα διατυμπάνιζε ότι με την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, το τραπεζικό σύστημα είναι πλήρως διασφαλισμένο. Βεβαίως το τοπίο σχετικά με το νέο δημοσιονομικό «εργαλείο» της φορολόγησης καταθέσεων είναι ακόμη θολό έτσι σε πρώτη φάση, δίνεται η εντύπωση ότι οι καταθέτες μπορεί να χρειαστεί να πληρώσουν για τα ελλείματα ή και το χρέος μιας χώρας. Ότι αν δηλαδή η Ελλάδα χρειαστεί νέο πακέτο βοήθειας, θα το λάβει από τους …καταθέτες των τραπεζών της.

Το γεγονός αυτό από μόνο του δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα στο ήδη τραυματισμένο τραπεζικό σύστημα της χώρας. Σπέρνοντας την αμφιβολία στην ελληνική κοινωνία, είναι περισσότερο από προφανές ότι οι καταθέσεις θα πάρουν ξανά το δρόμο της μετανάστευσης, δημιουργώντας νέα κεφαλαιακά κενά. Κάτι σαν αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία.

Σχεδόν ταυτόχρονα έχει αρχίσει να ακούγεται ένα ακόμη σενάριο σχετικά με τις νέες κεφαλαιακές ανάγκες που θα προκύψουν και που μπορεί και αυτές να καλυφθούν από τη φορολόγηση καταθέσεων. 

Εύκολα θα φορτωθούν ευθύνες για λάθη και παραλείψεις σε μια κοινωνία που γνωρίζει την ποιότητα της δημόσιας διοίκησης. Ωστόσο, οι κεφαλαιακές ανάγκες προέκυψαν κατόπιν πολύμηνης μελέτης της Blackrock που έλαβε υπόψιν της, εξαιρετικά αυστηρά σενάρια.

Όσοι τραυματίζουν με διαρκή φημολογία την ελληνική τραπεζική αγορά, στην ουσία βάλλουν κατά της ίδιας της χώρας.

 Η βελτίωση της οικονομίας δεν πρόκειται να έρθει ποτέ όσο οι τράπεζες βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση. Το τραπεζικό σύστημα επιχειρεί να ανακτήσει τη χαμένη του πίστη και η διασπορά φημών όποια κίνητρα και αν έχει σίγουρα δεν βοηθάει…

Το διαβάσαμε από το: Διαλύουν τη χώρα, σπέρνουν το φόβο για τις καταθέσεις. http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2013/04/blog-post_5045.html#ixzz2i2nkqBli

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΣΗΜΕΡΑ

ΕΙΔΑΤΕ η ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΕΙ? 


1 ΣΤΙΣ 3 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΑΠΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ΑΦΑΝΙΣΜΟ 

1 ΣΤΑ 5 ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΦΑΝΕ 

ΞΥΠΝΑΤΕ ΡΕΕ ΑΛΛΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΤΡΟΣ

Η ουσία του «αντιφασισμού»  συνίσταται στην πάλη εναντίον του φασισμού, μέσω της προώθησης της «δημοκρατίας», αντιπαραθέτοντας τον πρώτο στην δεύτερη, πράγμα που σημαίνει την πάλη όχι για την καταστροφή του καπιταλισμού, αλλά για τον εξαναγκασμό του να μην γίνει ολοκληρωτικός.[1]

Στην Ελλάδα του μνημονίου και των πολιτικών χαφιέδων η ουτοπία αυτή ενισχύει την στρεβλή άποψη της ελληνικής κοινωνίας για το τι σημαίνει και πως μπορεί να είναι και να λειτουργήσει πραγματικά ένα αντιφασιστικό κίνημα. ΄Ολοι ή σχεδόν όλοι,  μάθαμε να θεωρούμε φασίστες το κόμμα της ΧΑ. 

΄Ετσι  ο αντιφασισμός  που καλλιεργείται δόλια  ένα μήνα τώρα  από το σύνολο των ΜΜΕ, εκτρέπει πολύ συγκεκριμένα τους ταξικούς ανταγωνισμούς, αφού παύουν να λειτουργούν πλέον δύο αντιμαχόμενες τάξεις δηλ. το συνεχώς εξαθλιωμένο προλεταριάτο και η  μεσαία τάξη που μετατρέπεται και αυτή μεσω μνημονίων, ραγδαία σε προλεταριάτο και σε λίγο μάλλον θα ταυτιστούν πλήρως, εναντίον της "αστικής" διοίκησης του Ελληνικού  Κράτους (ΑΘΗΝΑ - ΒΡΥΞΕΛΕΣ-ΒΕΡΟΛΙΝΟ- ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ κλπ).  

Εκτός από τις τάξεις παύουν να λειτουργούν και δύο εκ διαμέτρου αντίθετα και "φυσικά" αντίπαλα σχέδια, δηλ.  ο κομμουνισμός και η αναρχία,  εναντίον του κεφαλαίου (ντόπιου και ξένου), η καταστροφή του Παλαιού Κόσμου εναντίον της διατήρησής του, η κατάργηση της ταξικής κοινωνίας και η επιβολή των ανθρωπίνων αναγκών εναντίον της δικτατορίας της υποτιθέμενης αξίας, δηλ. του ρουσφετιού, των ημετέρων, των αεριτζίδων και λοιπών πάσης φύσεως διαπλεκομένων που οδήγησαν την Ελλάδα στη φτώχεια και στην καταστροφή κάθε ελπίδας, μέσα στην ευρωπαϊκή ένωση .

Και τι ισχύει σήμερα στην πόλωση: «δημοκρατία» εναντίον «φασισμού», το «νόμιμο Κράτος» εναντίον του «αστυνομικού Κράτους», οι «πολίτες» εναντίον των «στρατιωτικών - αστυνομικών», ο «κοινοβουλευτισμός» εναντίον του «δικτατορικού καθεστώτος» και πάει λέγοντας αφού να με θυμηθείτε έτσι θα πάμε μέχρι τις εκλογές και φυσικά ο ΣΥΡΙΖΑ θα φύγει στις επόμενες δημοσκοπήσεις 4-5% μπροστά στο σύνολο της χώρας.

Στην «καλύτερη» περίπτωση, ο φασισμός ταυτίζεται με τον κρατικό ολοκληρωτισμό. Στην χειρότερη όμως ?

Όλες αυτές οι «αστικές εκστρατείες» κατά του φασισμού ΜΜΕ και δημοσιογράφων,  αποτελούν την πιο έμπρακτη άρνηση των ταξικών ανταγωνισμών, του εγκόσμιου και αδυσώπητου αγώνα τους και επομένως, υπό αυτήν την έννοια, χτυπούν την ίδια την κυριαρχία της δημοκρατίας.

Πιστεύοντας την προπαγάνδα τους παίζουμε το παιχνίδι του αντιφασισμού και έτσι ενδυναμώνουμε αυτό που νομίζουμε ότι αντιμαχόμαστε.

Όταν οι προλετάριοι,  αλλά και η ελληνική λεγόμενη μεσαία τάξη  σπεύδουν να ενταχθούν στο στρατόπεδο της δημοκρατίας, του αντιφασισμού και του ελληνικού νομότυπου Κράτους, γίνονται παντελώς ανίκανοι να  κατανοήσουν και να υπερασπίσουν τα ίδια τα ταξικά τους συμφέροντα, παύουν να υφίστανται σαν  επαναστατική τάξη, δεν αποτελούν φόβο για τους ισχυρούς των Βρυξελών, αφού δεν μπορούν να λειτουργήσουν σαν καταστροφέας αυτής της ταξικής κοινωνίας. 

Αρα ενδυναμώνουν αυτό εναντίον του οποίου ισχυρίζονται ότι αγωνίζονται, δηλ. το  Κράτος!

Δεν υπάρχει πλέον αυτόνομο προλεταριακό κίνημα, από την στιγμή που αυτό περιχαρακώνεται στα όρια του Κράτους και των εξουσιών που προσφέρει σε όποιον ενστερνίζεται την εξασφάλιση του καθημερινού του ψωμιού.

Σωστά το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ τήρησαν επιφυλακτική στάση εναντίον του φαινομένου της «κρατικής ΧΑ», χαμηλώνοντας σταδιακά τους τόνους και την αντιπαράθεση, που ζήταγε το κράτος και η Δημοκρατία τους.

Ο ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΦΟΡΜΟΥΛΑ ΣΥΓΧΥΣΗΣ.

Η ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΞΕΚΙΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.

ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ή  ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ, Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ![2]

The Brousse Collective

---

[1] Jean  Barrot  – φασισμός και αντιφασισμός : ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ –ΔΕΚ 2002

[2] Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Τυφλοπόντικας, τεύχος 1, Μάρτιος 2002 Μετάφραση από τα Αγγλικά.

O ΑΚΑΤΑΝΟΜΑΣΤΟΣ ΧΤΥΠΗΣΕ ΣΤΟ BLOOMBERG

O γΙΩΡΓΑΚΗΣ - ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,  ΧΤΥΠΗΣΕ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ BLOOMBERG.

ΑΦΟΥ ΕΞΗΓΗΣΕ ΜΕ ΠΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΝ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΕΚΑΝΕ ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ  ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΣΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΤΗΝ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ.

ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΦΩΝΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΝΙΣΕ  Ο ΓΑΠ , ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΦΑΓΕ ΚΡΑΞΙΜΟ ΑΠΟ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕ ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΗΝ ΜΕΡΚΕΛ ΠΟΥ ΤΟΝ ΦΩΝΑΞΕ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ, ΠΡΟΚΑΛΩΝΤΑΣ ΤΑ ΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ: «ΜΕ ΣΚΟΤΩΝΕΤΕ ΚΥΡΙΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ.ΕΝΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΕΔΩ ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΤΥΠΗΜΑ»

ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ! 

ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ, ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ.