Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΠΑ

t.pappas@efsyn.gr



ΣΤΑ ΨΙΛΑ ΠΕΡΑΣΕ η ομιλία του πρωθυπουργού στη δεύτερη συνδιάσκεψη της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ. O Αλέξης Τσίπρας έθεσε για πρώτη φορά με τόση έμφαση ορισμένα στοιχεία που, κατά τη γνώμη μου, συγκροτούν την πιο σοβαρή απόπειρα στρατηγικού αναπροσανατολισμού του κόμματος του μέσα στους δομικούς περιορισμούς της περιόδου. Απευθυνόμενος προφανώς στους πρώην συντρόφους του (που αποχώρησαν και δημιούργησαν τη Λαϊκή Ενότητα) και στην ευρύτερη ριζοσπαστική Αριστερά (που τον εγκαλεί για πλήρη παράδοση στην κυρίαρχη ιδεολογία) κυρίως όμως στα μέλη και τα στελέχη που παραμένουν στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δυσκολεύονται να υπερασπιστούν τις επιλογές της ηγεσίας και βιώνουν με οδυνηρό τρόπο τη μετάβαση από τον συλλογικό ενθουσιασμό του Γενάρη του 2015 στον συμβιβασμό του Ιουλίου, είπε μεταξύ άλλων και τα εξής: «Η προσπάθεια της Αριστεράς δεν είναι αγώνας της μιας στιγμής, δεν είναι μια απλή έφοδος στο κάστρο του αντιπάλου... Χρειάζονται πολιτικές συμμαχίες, πρόσκαιροι συμβιβασμοί για να μη γίνει η Αριστερά ένας διάττοντας αστέρας, για να μην επιστρέψει στην παραδοσιακή αντιπολιτευτική θέση της και στην ακαδημαϊκή κριτική». Μίλησε για «κενές θεωρητικολογίες του εγχώριου αριστερισμού», επισημαίνοντας πως «τα ιστορικά άλματα χρειάζονται ιστορικούς συμβιβασμούς για να σταθούν», θα μπορούσε κάποιος να πει ότι πρόκειται για μια απελπισμένη προσπάθεια να δικαιολογηθεί -με αναφορές στις παλιές διαιρετικές τομές της Αριστεράς- η δεξιά στροφή του κόμματος και να διασκεδαστεί η μελαγχολία που προκαλεί στο ακροατήριο της παράταξης η διαχείριση της κατάστασης. Θα ισχύει αυτό αν δεν υπάρξει συνέχεια, αν δηλαδή δεν οργανωθεί ένας σοβαρός διάλογος για το τι είναι και τι θέλει να εκφράσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο κομματικός ΣΥΡΙΖΑ μπήκε στην περιπέτεια της διακυβέρνησης με τα όπλα που τον βοήθησαν να εκτοξευτεί από το περιθώριο της πολιτικής ζωής στην πρώτη γραμμή, δηλαδή με την κινηματική κουλτούρα και τον πολιτικό βολονταρισμό. Όταν οι αυταπάτες σκόνταψαν στη δύστροπη πραγματικότητα με τον αντίπαλο να πιέζει πανταχόθεν και να εκβιάζει με την απειλή της οικονομικής καταστροφής, η ηγεσία εκλήθη να αναμετρηθεί με το ερώτημα: «πώς ένα κόμμα διαμαρτυρίας μετεξελίσσεται σε κόμμα εξουσίας που παίρνει υπόψη του τους καταναγκασμούς της συγκυρίας και πώς ο ευέλικτος πραγματισμός που του επιβάλλουν οι συνθήκες και οι συσχετισμοί δυνάμεων δεν θα ακυρώσει το ριζοσπαστικό στίγμα του;». Εύκολη απάντηση δεν υπάρχει. Τηρουμένων των αναλογιών, έχουμε να κάνουμε με το πρόβλημα που αντιμετώπισαν τα ευρωκομμουνιστικά κόμματα τις δεκαετίες του '60 και του 70 όταν επιχείρησαν να σπάσουν τον κλοιό της θεσμικής απομόνωσης τους. Η μετατροπή τους από κόμματα διαμαρτυρίας και προπαγάνδας σε κόμματα διακυβέρνησης πήρε χρόνο και δεν έγινε χωρίς συγκρούσεις στο εσωτερικό τους. Εγκατέλειψαν -άλλο με τόλμη, άλλο με αντιφάσεις και πισωγυρίσματα- ορισμένες από τις βασικές αρχές που χαρακτήριζαν την ιστορική διαδρομή τους (δικτατορία του προλεταριάτου, δημοκρατικός συγκεντρωτισμός, πρωτοπορία της εργατικής τάξης), κράτησαν αποστάσεις από το σοβιετικό μοντέλο που είχε χάσει προ πολλού την όποια προωθητική δύναμη του και δεν ήταν καθόλου ελκυστικό ύστερα και από την επέμβαση στην Τσεχοσλοβακία, μετακινήθηκαν από τη «λογική της εφόδου» (Λένιν) στη «στρατηγική της εξάντλησης» (Κάουτσκι), απαλλάχτηκαν από την καχυποψία τους για τους αστικούς θεσμούς, σχετικοποίησαν τον ρόλο του κράτους, αποδέχτηκαν το ευρωπαϊκό πλαίσιο, υιοθέτησαν τον κεϊνσιανισμό (μεικτή οικονομία, κράτος πρόνοιας), έκαναν ανοίγματα στα ανερχόμενα μεσαία στρώματα, αγκάλιασαν τα νέα κινήματα που έβαζαν μεταϋλιστικούς στόχους, έχτισαν πολιτικές συμμαχίες με τον προαιώνιο εσωτερικό αντίπαλο (τη σοσιαλδημοκρατία), αλλά και με τις προοδευτικές πτέρυγες των συντηρητικών κομμάτων, διεκδίκησαν και πέτυχαν τη συμμετοχή τους στη διακυβέρνηση. Με λίγα λόγια «η ιστορία του ευρωκομμουνισμού διασταυρώθηκε με εκείνη της σοσιαλδημοκρατίας μέσα από την παράδοξη ιστορική σχέση της ανταγωνιστικής συμβίωσης τους». (Για την πορεία και την κατάληξη του ευρωκομμουνιστικού εγχειρήματος, αλλά και για τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ριζοσπαστική Αριστερά είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και πολύ χρήσιμο το βιβλίο του Γιάννη Μπαλαμπανίδη «Ευρωκομμουνισμός» εκδόσεις «Πόλις»).


Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2015

ΘΛΙΒΕΡΗ ΠΡΩΤΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΥΣ.ΟΛΟΙ ΜΕΝΟΥΝΕ ΜΑΖΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΙΟΥΣ ΤΟΥΣ.


Τους περισσότερους άνεργους πτυχιούχους εξακολουθεί να διαθέτει η Ελλάδα, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του ΟΟΣΑ για την εκπαίδευση.
 

Συγκεκριμένα, η χώρα μας διαθέτει τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, σε απόφοιτους τόσο δευτεροβάθμιας όσο και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Στα ίδια επίπεδα με την Ελλάδα βρίσκονται και τα ποσοστά της Ισπανίας, ενώ ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ είναι τέσσερις φορές μικρότερος.

Απογοητευτικοί είναι και οι αριθμοί στην κατηγορία των νέων, ηλικίας 20 έως 24 ετών, οι οποίοι ούτε εργάζονται, ούτε σπουδάζουν (30%).
 
Αντίθετα, ενθαρρυντικά είναι τα στοιχεία για το επίπεδο εκπαίδευσης των Ελλήνων, καθώς η Ελλάδα διαθέτει τον υψηλότερο αριθμό πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το 2000, οι πτυχιούχοι αντιπροσώπευαν μόλις το 18% του εργατικού δυναμικού, ενώ σήμερα ανέρχονται το 28%. Μεταξύ των νέων το αντίστοιχο ποσοστό εκτινάσσεται στο 39%.
 
Πηγή: ΑΜΠΕ  - ΠΡΕΖΑ TV- 26-11-2015

Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2015

ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΙΛΗ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ.

O Hugo Ferdinand Boss γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη νότια της Στουτγάρδης. Το 1924 σε ηλικία 33 ετών ήταν ήδη ράφτης, όταν αποφάσισε να ανοίξει επιχείρηση εμπορίας ρούχων με 30 υπαλλήλους. Ανάμεσα στους πρώτους πελάτες του ήταν ο Rudolf Born που του παρήγγειλε συχνά καφέ μπλουζάκια για την οργάνωση των Eθνικοσοσιαλιστών.

boss (1)

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας, το νέο κόμμα ήταν ένας από τους καλύτερους πελάτες του Boss. Τον Απρίλιο του 1931 έγινε μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος με τον αριθμό 508.889. Οι πρώτες στολές που έφτιαξε, ήταν για τα  σώματα των SS και των ταγμάτων εφόδου και της Νεολαίας.

Από το 1934 ήταν επίσημος προμηθευτής και άμεσος συνεργάτης των Εθνικοσοσιαλιστών.

Το 1946 καταδικάστηκε από δικαστήριο για τη συμμετοχή και την οικονομική του ενίσχυση στο Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα. Θεωρήθηκε ως υποστηρικτής και ευεργετημένος από τους Εθνικοσοσιαλιστές και του επιβλήθηκε πρόστιμο 100 χιλιάδων μάρκων. Επίσης, του στέρησαν τα πολιτικά δικαιώματα και τη δυνατότητα να διευθύνει οποιαδήποτε επιχείρηση.


Ο Hugo Ferdinand Boss πέθανε το 1948.  Στο σπίτι του πάντα είχε ένα κάδρο του Χίτλερ.

ΓΣΕΕ και ΠΑΜΕ ....ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ....ΕΥΤΥΧΩΣ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙ ! ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΑ "ΚΑΨΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΑΠΕΔΕΣ ΜΑΣ" ΔΗΜΟΣΙΑ

Γενική απεργία προκήρυξε η ΓΣΕΕ στις 3 Δεκεμβρίου ενόψει της ψήφισης του προϋπολογισμού.Την ίδια μέρα απεργία αποφάσισε και το ΠΑΜΕ που καλεί σε ξεσηκωμό για να μην περάσει η διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, η αύξηση των φόρων και των χαρατσιών.

"Η συνέχιση από την κυβέρνηση της ίδιας αδιέξοδης και καταστροφικής πολιτικής, με την εφαρμογή ενός νέου εκρηκτικού μείγματος φτωχοποίησης της Ελληνικής κοινωνίας και διάλυσης της εναπομείνασας οικονομίας, οδηγεί σε μια τιμωρητική λιτότητα που δεν πρέπει και δεν θα μείνει αναπάντητη … η απάντηση είναι μία: Αγώνας μέχρι να καταλάβουν όλοι όσοι υλοποιούν αδιέξοδες και καταστροφικές πολιτικές ότι «φτάνει πια, μέχρι εδώ, δεν πάει άλλο, δεν αντέχουμε άλλο".

Υπάρχει κανείς σοβαρός άνθρωπος και εργαζόμενος που μπορεί να πιστέψει σε μια απεργία ανάγκης, με χαμηλή συσπείρωση, χτύπημα εις τας " παριάς της νεανίδος" απο τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και δίχως ενιαίο οργανωμένο διεκδικητικό πλάνο. Ο μακαρίτης ο Φλωράκης έλεγε οτι μια μέρα απεργία πρέπει να την ετοιμάσεις 3 μήνες. Που ειναι οι ενημερώσεις στους χώρους δουλειάς, η ανάπτυξη θέσεων εξόδου των εργαζομένων απο την δυστυχία. Σχολεία, νοσοκομεία , δημόσιος τομέας, τράπεζες παραδίνονται αμαχητή. Με το κόστος αγοράς ενός σουβλακίου αγοράζεις 5 μετoχές Εθνiκής ή Eurobank. Συντεχνίες και εμβάσματα προς μια κοινωνία ρημαγμένη και πουλημένη απο πολιτικούς και συνδικαλιστές. 
   
ΜΑΖΙΚΗΣ ΑΠΟΧΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ 

Το ΟΧΙ του λαου σε νεα μετρα λιτοτητας 
που εκφραστηκε μεσα απο το δημοψηφισμα 
του Ιουλιου του 2015,
μεταφερθηκε επαξια 
στις εκλογες του Σεπτεμβριου 
με την μαζικη αποχη του κοσμου 
απο τις καλπες.

Κοντρα στην προπαγανδα πολιτικων,
δημοσιοκαφρων και λοιπων κρετινων,
που υποδεικνυαν πως η αποχη 
δεν αποτελει λυση 
και πως ετσι αβανταρονται 
οι φασιστες και "τα κομματα του παλιου",
 ο Ελληνικος λαος 
ειπε για 2η φορα ΟΧΙ 
στο συνολο του πολιτικου σκηνικου,
 απαξιωνοντας το,
 οπως αυτο απαξιωσε τις ζωες μας 
και μας καταδικασε σε απολυτη εξαλθιωση,
φτωχεια και λιτοτητα.

Η ΑΠΟΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ 
ΟΧΙ 
ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΟΧΗ  ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ,
ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ 
ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΣΧΕΣΗ 
ΠΩΣ ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΑ 
Ο ΚΟΣΜΟΣ 
ΘΑ ΞΑΝΑΚΑΤΕΒΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
 ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ 
Η ΟΡΓΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΓΡΙΑ ΑΠΟ ΠΟΤΕ.


 



Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2015

Ποια ηρωίδα της Disney θα μπορούσες να είσαι ανάλογα με το ζώδιό σου; Α΄ ΜΕΡΟΣ

ΚΡΙΟΣ
Θα μπορούσες να ήσουν μια πριγκίπισσα σαν τριαντάφυλλο της ερήμου, πολεμίστρια και ξελογιάστρα, που θα συμμεριζόσουν το πάθος σου με όλους όσους συναντάς και με έναν τρόπο που θα τους ενέπνεε. Η Γιασμίν, η δική σου ηρωίδα, με την εξωτική, φλογερή ομορφιά δεν ζητούσε πολλά, μόνο να παντρευτεί από έρωτα και να βιώσει τη ζωή έξω από το παλάτι. Έτσι, ούσα μια δυνατή και ανεξάρτητη κοπέλα, όπως κι εσύ, ήταν απόλυτα ικανή να πάρει την κατάσταση στα χέρια της, διαλέγοντας τελικά τον Αλαντίν, που έπρεπε να έχει το ίδιο θάρρος, εξυπνάδα και ακεραιότητα για να κερδίσει την καρδιά της.
TAURUS CINDERELLA
ΤΑΥΡΟΣ
Με την γήινη, αισθησιακή και ζέστη φύση σου, μπορεί να αργείς να έρθεις κοντά με κάποιον, αλλά η αγάπη ανθίζει όταν σε πλησιάζουν με ένα φυσικό και εύκολο τρόπο. Σου ταιριάζει η Σταχτοπούτα, που είναι πιστή, βολική, ιδιαίτερα αξιόπιστη και ξέρει πότε να σταματήσει για να μυρίσει τα τριαντάφυλλα, καθώς και να εκτιμήσει τις απλές πολυτέλειες που περιλαμβάνει η πραγματική ευτυχία. Η Σταχτοπούτα μπορεί να μην γεννήθηκε πριγκίπισσα, αλλά έχει όλη τη φυσική χάρη και το παράστημα μιας πριγκίπισσας. Αν και ευγενική και γλυκομίλητη, ήταν πολύ δυνατή στο μυαλό και στην ψυχή για να μην εγκαταλείψει τα όνειρά της, ακόμα κι αν την κακομεταχειρίζονταν συνεχώς.
didymos ~alice in wonderland

Η "ΕΛΠΙΔΑ" ΕΓΙΝΕ ΥΠΟΤΑΓΗ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ: ΟΙ ΜΙΣΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΙΣΘΩΤΟΙ Η ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFN2uWaPbBEJ2cHS56TmmdnI20zIiG1jAEjCguxbIORUVRbjBlXP8Jh5S8XcAVBustmIwxz165GikvSdmz5vUe-hX8TQxCl1nfVweBrIyks2ybYKogDCYULQaXWTFyjV1rSbwRy6IlvcE/s1600/8elw-thn-ellada-eleu8erh.pngΖοφερή η εικόνα για το ελληνικό εμπόριο, όπως προκύπτει από την ετήσια έρευνα της ΕΣΕΕ: Περισσότεροι από τους μισούς εμπόρους (μικρού οικονομικού μεγέθους) δηλώνουν ότι προτιμούν να κατευθυνθούν σε μία μισθωτή θέση εργασίας ή ακόμα και στο Δημόσιο.

Στις ΑΕ και ΕΠΕ, το 46,9% προτιμά να κατευθυνθεί προς ένα άλλο ελεύθερο επάγγελμα, το 15,6% προς μία θέση μισθωτού του ιδιωτικού τομέα και μόλις το 4,7% να αναζητήσει εργασία στο εξωτερικό.

Στις ΟΕ, ΕΕ και ατομικές επιχειρήσεις το 29,9% επιλέγει να κατευθυνθεί προς κάποιο άλλο ελεύθερο επάγγελμα, το 26,3% προς μισθωτή θέση εργασίας του δημόσιου τομέα, το 24,2% προς μισθωτή θέση του ιδιωτικού τομέα και το 6,8% προς αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό.

Φαίνεται, λοιπόν, από τα στοιχεία στις ΟΕ, ΕΕ και στις ατομικές επιχειρήσεις μια σαφής τάση μετακίνησης προς μία μισθωτή εργασία, που αθροιστικά φτάνει στο 50,5%.

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2015

ΤΙ ΕΛΕΓΕΣ ΠΡΙΝ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ, ΤΙ ΕΛΕΓΕΣ..........ΖΗΣΤΕ ΤΟ ΜΥΘΟ ΣΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

-Γιαννη μου -Αλεξη μου Embedded image permalink

ΚΑΙ ΕΝΩ Η ΕΝΤΑΣΗ ΡΩΣΙΑΣ - ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ ΑΣ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΜΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΜΟΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Το ΑΛΛΟ ΠΡΩΙ ΜΑΣ ΞΥΠΝΗΣΑΝΕ χλιμιντρίσματα και καλπασμός αλόγων.Πεταχτήκαμε μεμιάς ορθοί κι ανοίξαμε τα μάτια μας.Το τούρκικο ιππικό περνούσε καμαρωτό από την παραλία. Κανείς
δεν έβγαλε τσιμουδιά. Και τα μωρά κερώσανε. Μόνο μια πολύ ψιλή παιδική φωνούλα ρώτηξε:
7.jpg

Τι θα μάς κάνουνε οι Τούρκοι;
Τι θα μας κάνουνε; Αυτή ‘ταν ολουνών η αγωνία, μα κανείς δεν τήν εξεστόμιζε. Από μερικά μπαλκόνια ξένων σπιτιών ακούστηκαν αδύναμα παλαμάκια και «γιασασίν». Σαν τέλειωσε ή παρέλαση, έγινε νεκρική ησυχία.
Η δικιά μας μαούνα ήταν η τελευταία απ’ τις εξήντα και βρισκότανε σιμά στην ξηρά.

Η νέα παγκοσμιοποίηση έχει τα χρώματα της Κίνας

H αναβίωση του νέου δρόμου του μεταξιού-  2018- της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη Εισαγωγή Η παγκοσμιοποίηση δυτικών προδιαγραφών, ...